نمایش نهج البلاغه - حکمت : 439 - تفسیر زهد و پارسایی

و فرمود: همه پارسایی و زهد میان دو کلمه از قرآن است. خداوند سبحان فرمود: (تا به آنچه از شما فوت شده است، متاسف نشوید و دریغ نخورید و به آنچه به شما داده شده است شادمان مباشید.) و هر کس بر گذشته دریغ نخورد و اندوهگین نشود و به آینده خوشحال نگردد، هر دو طرف زهد و پارسایی را به دست آورده است .