1688 - در چند صورت فقط قضای روزه بر انسان واجب است ، و کفاره واجب نیست :اول : آنکه روزه دار در روز ماه رمضان عمدا قی کند.
1689 - اگر غیر آب چیز دیگری را در دهان ببرد و بی اختیار فرو رود، یا آب داخل بینی کند و بی اختیار فرو رود، قضا بر او واجب نیست .
1690 - مضمضه زیاد برای روزه دار مکروه است ، و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بیرون بریزد.
1691 - اگر انسان بداند ( يا ايمن نباشد كه ...) که به واسطه مضمضه ، بی اختیار یا از روی فراموشی آب وارد گلویش می شود، نباید مضمضه کند.
1692 - اگر در ماه رمضان بعد از تحقیق یقین کند که صبح نشده و کاری که روزه را باطل می کند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده ، قضا لازم نیست .
1693 - اگر انسان شک کند که مغرب شده یا نه ، نمی تواند افطار کند، ولی اگر شک کند که صبح شده یا نه ، پیش از تحقیق هم می تواند کاری که روزه را باطل می کندانجام دهد.